ӘХ МУРАТ, МУРАТ ҺИН МИНЕН КАНАТ – АХ МУРАТ, МУРАТ ТЫ МОИ КРЫЛЬЯ

Мурат, Мурат...
Таң ҡыҙыллығы,
Йөрәк түшәлде,
Тик икенсе төрлө түгел.

Һин — далала ел кеүек,
Тоҙһоҙ ҡыш кеүек,
Ташыған йылға кеүек —
Исемең яр буйында.

Мин артыңдан барам,
Яҙмыш артынан кеүек,
Төн аша, ҡырау аша,
Әрнеү аша — һәм барыһы ла кәрәк түгел.

Ә һинең мөхәббәтең —
Сик буйындағы шәм кеүек,
Яна, янып бөтә,
Әммә һүнмәй.

Мурат, Мурат,
Оҙон яҙмышым,
Һин — тәҙрәлә яҡтылыш кеүек,
Һәм гармундар йырлай.

Тик ҡайҙа һин?
Ҡайҙа беҙҙең күперҙәр?
Ҡайҙа шул төн, йондоҙҙар?
Барыһы ла үтте, хыял кеүек.

Мурат, Мурат...
Һин — үтеп булмаҫлыҡ,
Мин һинең эсендә онотолған,
Булмаған яҙмыш кеүек.

Ә буран иҫә,
Эҙҙәрҙе күмә,
Ә мөхәббәт йәшәй,
Тик үлмәй...

*Мөхәббәт йәшәй...*
*Үлмәй...*
*Мурат, Мурат...*
*Таң ҡыҙыллығы...*
*Мәңгегә...*



Мурат, Мурат...
Зорька алая,
Сердце выстлала,
Да не по-иному.

Ты — как ветер в поле,
Как зима без соли,
Как река в разливе —
Имя на обрыве.

Я иду за тобою,
Словно за судьбою,
Через ночь да через стужу,
Через боль — и всё не нужен.

А любовь твоя —
Как свеча у края,
Вся горит, сгорая,
Да не угасая.

Мурат, Мурат...,
Доля моя длинная,
Ты — как свет в окошке,
И поют гармошки.

Только где же ты?
Где наши мосты?
Где та ночь, где звезды?
Всё прошло, как грёзы.

Мурат, Мурат...
Ты — непроходимый,
Я в тебе забытая,
Словно доля небытая.

А метель метёт,
Следы заметает,
А любовь живёт,
Да не умирает.