ҺЫУ АҪТЫ ҠАНАТТАРЫНДА. – НА ПОДВОДНЫХ КРЫЛЬЯХ

**«На подводных крыльях»**

Летит, как чайка, над волнами,
Ласточка земная над водой,
Разгоняюсь по пенным волнам
На ладошке подводных крыльев.

Ходит мили скоростные
На быстротечной рекой,
Небо — синее, как мечта,
Ветер в уши, а соль на губы.

Я ловлю это чудное мгновенье,
Что душа моя ввысь летит,
В этих просторах, береговых,
Где чайки кричат, нас провожая.

Катер режет речную гладь,
Подводным крылом — как ножом.
Разгоняется — не догнать,
Только ветер летит за ним, и дрожь.

Как Волжская пена — на губах,
Золото солнца — в воде купает,
А катер идёт, не сбавляя ход,
И ветер в лицо, и свобода.
Кто в реку однажды войдёт —
Тот уже не забудет эту воду и полёт.


**ҺЫУ АҪТЫ ҠАНАТТАРЫНДА**

Осҡос аҡсарлаҡтай тулҡындар өҫтөндә,
Ер аҡсарлағы — һыу өҫтөндә.
Тупрап барам күбекле тулҡындар буйлап
Һыу аҫты ҡанаттарының төбөндә.

Йөрөй саҡрымдарҙы тиҙ йөрөшлө
Тиҙ аҡҡан йылға буйлап,
Күк — күк, хыял кеүек,
Ел — ҡолаҡта, ә тоҙ — ирендәрҙә.


Тотошом мин был сихырлы мәлде,
Йәнем юғары оса,
Был киңлектәрҙә, ярҙар буйында,
Аҡсарлаҡтар ҡысҡырып, оҙатып ҡала.

Катер йыртҡыслай йылға өҫтөн,
Һыу аҫты ҡанаты — бысаҡтай.
Тупрай — ҡыуып еткереп булмай,
Тик ел генә оса артынан, ҡалтырап.

Волга күбеге — ирендәрҙә,
Ҡояш алтыны — һыуҙа йөҙә,
Ә катер бара, тиҙлеген кәметмәй,
Ел — йөҙгә, ә ирек — күңелгә.
Йылғаға бер тапҡыр аяҡ баҫҡан кеше —
Был һыуҙы, был осоуҙы мәңге онотмаҫ.

*Осҡос аҡсарлаҡтай...*
*Тулҡындар өҫтөндә...*
*Ирек — күңелдә...*
*Һыу — йәндә...*
*Мәңгегә...*