А МИН ЯРАТМАЕМ, А Я НЕ ЛЮБЛЮ (на русском - башкирском языке)

Мин яратмайым — күҙгә алдағанда,
Арттан йыландай шышылдағанда,
Хаҡты ярты һүҙ артына йәшергәндә,
Вожданды тәңкәгә һатҡанда.
Мин яратмайым — көслөһө көсһөҙҙө баҫҡанда,
Намыҫты тапағанда, ялған татлы булғанда,
Ҡысҡырырға тейешлеләр өндәшмәгәндә,
Һүҙҙәр менән ҡаплап, хыянат иткәндә.

Я не люблю, когда врут в глаза,
Когда за спиной шепчутся, как змеи,
Когда правду прячут за полслова,
А совесть продают за гроши.
Я не люблю, когда сильный бьёт слабого,
Когда честь топчут, когда ложь сладка,
Когда молчат те, кто должен кричать,
Когда предают, прикрываясь словами.

Мин яратмайым — ҡурҡыу еңгәндә,
Кеше һуғышһыҙ бирешкәндә,
Дуҫтарҙы хәүефтә ташлағанда,
Яныңда кем булғанын онотҡанда.
Мин яратмайым — хәтерҙе юйғанда,
Геройҙарҙы онотолошҡа ташлағанда,
Үткәнгә "хата" тип әйткәндә,
Киләсәккә "буш өмөт" тип ҡарағанда.

Я не люблю, когда страх побеждает,
Когда человек сдаётся без боя,
Когда бросают друзей в беде,
Когда забывают, кто был с тобой.
Я не люблю, когда память стирают,
Когда героев предают забвенью,
Когда прошлое называют ошибкой,
А будущее — пустой надеждой.

Мин яратмайым — ялған хаҡтан матур булғанда,
Аҡса тормоштан ҡиммәтерәк булғанда,
Хакимлыҡ халыҡты онотҡанда,
Ҡанун тик көслөләргә генә хеҙмәт иткәндә.
Мин яратмайым — балалар илағанда,
Әсәләр улдарын юғалтҡанда,
Һуғыш һәр йортҡа ингәндә,
Тыныслыҡ тик һүҙ булып ҡалғанда.

Я не люблю, когда ложь красивее правды,
Когда деньги важнее жизни,
Когда власть забывает о народе,
Когда закон служит только сильным.
Я не люблю, когда дети плачут,
Когда матери теряют сыновей,
Когда война входит в каждый дом,
Когда мир становится только словом.

Мин яратмайым — йондоҙҙар һүнгәндә,
Күк йөҙө көлһыу булғанда,
Йырҙар мәңгелеккә тынғанда,
Мөхәббәт ялғанға әйләнгәндә.
Мин яратмайым — кешеләр онотҡанда,
Улар — кеше, улар — туған икәнен,
Ер — бер, күк — бер икәнен,
Үлем — уйын түгел, тормош — кино түгел икәнен.

Я не люблю, когда звезды гаснут,
Когда небо становится серым,
Когда песни замолкают навсегда,
Когда любовь становится фальшью.
Я не люблю, когда люди забывают,
Что они — люди, что они — братья,
Что земля — одна, что небо — одно,
Что смерть — не игра, что жизнь — не кино.

Әммә мин яратам — хаҡ еңгәндә,
Намыҫ менән вожданды һатмағанда,
Дуҫтар ярҙамға килгәндә,
Тыныслыҡ һәр йортҡа әйләнеп ҡайтҡанда.
Мин яратам — йондоҙҙар сағыу балҡығанда,
Күк йөҙө яҙ кеүек зәңгәр булғанда,
Йырҙар тормош тураһында йырлағанда,
Мөхәббәт — буш һүҙҙәр түгел икәнендә.

Но я люблю, когда правда побеждает,
Когда честь и совесть не продают,
Когда друзья приходят на помощь,
Когда мир возвращается в каждый дом.
Я люблю, когда звезды светят ярко,
Когда небо голубое, как весна,
Когда песни поют о жизни,
Когда любовь — это не пустые слова.

Шуға, ҡәрҙәштәр, быны иҫегеҙҙә тотоғоҙ:
Мин яратмайым ялғанды, мин яратмайым ҡурҡыуҙы,
Мин яратмайым хыянатты һәм ҡурҡаҡлыҡты,
Мин яратмайым — кеше кеше булмағанда.
Әммә мин яратам хаҡты, мин яратам тормошто,
Мин яратам ерҙе, мин яратам күкте,
Мин яратам бирешмәүселәрҙе,
Мин яратам аҙаҡҡаса барғандарҙы.

Так что, братцы, запомните это:
Я не люблю ложь, я не люблю страх,
Я не люблю предательство и трусость,
Я не люблю, когда человек — не человек.
Но я люблю правду, я люблю жизнь,
Я люблю землю, я люблю небо,
Я люблю тех, кто не сдаётся,
Я люблю тех, кто идёт до конца.

Сөнки шулай, ҡәрҙәштәр, сөнки шулай:
Мин яратмайым — донъя донъя булмағанда,
Кеше кеше булмағанда,
Тормош тормош булмағанда.
Әммә мин яратам — хаҡ беҙҙең яҡта булғанда,
Хоҙай беҙҙең менән булғанда, беҙ Уның менән булғанда,
Еңеү беҙҙең яҡта булғанда —
Бер көн түгел, бер йыл түгел — мәңгегә.

Ибо так, братцы, ибо так:
Я не люблю, когда мир — не мир,
Когда человек — не человек,
Когда жизнь — не жизнь.
Но я люблю, когда правда — за нами,
Когда Бог — с нами, когда мы — с Ним,
Когда победа — за нами,
Не на день, не на год — навсегда.