МУСА ЕЛЫҺЫ (ПРИТЧА ПРО БАНЮ)

# МУНСА
*Баня*
**(Интро)**
Имән япрағы, саған япрағы,
Боҫтай-ҡыҙына мунса эсендә.
Минек түбә аҫтында бейей,
Ҡамсылай арҡаларҡ — аҡҡош ҡанаты кеүек.

**(Куплет 1)**
Ҡара мунсаны яҡтыларҙар,
Төтөн үрә биҙәкләнеп.
Ҡыҙған таштар, ут күккә тиклем,
Имән минек һыуҙа туңған, әммә терелгән!
Параска инәй мунса кәртәһенә менде,
Малашка ейәнсәре силәп алып килде.
Таштарға ҡойҙолар бал, квас,
Боҫ күтәрелә — ожмах күпере кеүек.

Ә алғы бүлмәлә Егор олатай
Тоҙло һыу эсә һәм һөйләшә:
«Яҡшы мунса, туғандар, уф яҡшы!
Унан сыҡҡас, йән йырлай!
Бөтә сирҙәр һуңғы тир менән сыға,
Бөтә ҡайғылар минек менән китә,
Бөтә үпкәләр һабынлы ямғыр менән йыуыла,
Беҙ мунсанан, балалар кеүек, ҡабат торабыҙ!»

**(Ҡушымта)**
Имән япрағы, саған япрағы,
Боҫтай-ҡыҙына мунса эсендә!
Минек ҡамсылай, боҫ бөркөлә,
Тән ирей, йөрәк һыҙлай,
Әммә сыҡҡас — еңел, мамыҡтай,
Мунсанан сығаһың — йәш һәм сыныҡҡандай!
Имән япрағы, саған япрағы,
Боҫтай-ҡыҙына һау мунса эсендә!

**(Куплет 2)**
Зина апай ҡайын минек ала,
Әйтә: «Ул тән өсөн иң һауы!
Ҡайын дауалай, ҡайын иркәләй,
Бөтә ауырыуҙарҙы тәндән ҡыуалай!»
Витя ағай — имәнде яратыусы,
Уның өсөн унан артығы юҡ:
«Имән — ул көс, имән — ул ҡөҙрәт,
Уның менән диңгеҙ тубыҡтан ғына, туған!»

Ә ҡыҙҙар шыбырлаша йүкә сәскәһе тураһында,
Әйтәләр: «Унан йәшлек сере,
Тире ебәк кеүек, алһыулыҡ табанға тиклем,
Йүкә мунсаһынан һуң бөтә ҡыҙҙар яна!»
Бәхәсләшәләр, көләләр, квас өҫтәйҙәр,
Таштар ыштырлай, боҫ ябыша,
Ә мунсасы мөйөштә ултыра,
Мығый көлә, өндәшмәй:

**(Күпер)**
«Бәхәсләшегеҙ, ә мин һеҙгә әйтәм:
Бөтә минектәр ҙә яҡшы, әгәр мин боҫлаһам!
Ҡайын менән — наҙлылыҡ, имән менән — ҡөҙрәт,
Йүкә менән — татлылыҡ, саған менән — ямғыр,
Артыш менән — урман тарихы,
Эвкалипт менән — дауа саңы.
Төп нәмә, кешеләр, эҫелек изге булһын,
Боҫ еңел булһын, сирҙәр сыҡһын,
Мунсанан һуң — яңынан йәшәгәндәй,
Иҫтә ҡалырлыҡ һәм яратырлыҡ булһын!»

**(Кульминация)**
Әй, боҫланығыҙ, кешеләр, боҫланығыҙ,
Минектән айырылмағыҙ!
Квас ҡойоғоҙ, бал ҡойоғоҙ,
Һаулыҡ килһен үҙегеҙгә!
Кем бер ай боҫланмаған,
Ул йырҙың нимә икәнен белмәгән!
Кем бер йыл боҫланмаған,
Уның йәне йырламаған!

Мунсала бөтәһе лә тигеҙ: ҡарт та, йәш тә,
Мунсала һәр кем үҙенекенә шат!
Кейемде һалдың, ҡайғыларҙы һалдың,
Ҡыҫҡан, бөккән бөтә нәмәне һалдың,
Һәм мунсанан сығаһың — осоштан кеүек,
Халыҡ яңынан тыуған кеүек!
Имән япрағы, саған япрағы,
Минек ҡамсылай, боҫ бөркөлә,
Мунсанан һуң мата сәй,
Мунсанан һуң йөрәк һыҙламай!

**(Финал)**
Бына мунса, бына боҫ!
Мунсанан сыға рус бүләге:
Ҡып-ҡыҙыл, боҫланған, саф, йәнле,
Асыҡ йән менән, яңы яҙмыш менән.
Имән япрағы, саған япрағы
Иҫендә тота уларҙы йыйған ҡулдарҙы.
Иҫендә тота мунсаны, иҫендә тота һүҙҙе,
Бер-беребеҙгә шыбырлағанды:

«Һау бул, бай йәшә,
Мунсала боҫлан, йыуын, туған!
Һыу һәм эҫе һаҡлаһын,
Беҙ мәңге йәш булыйыҡ!»

**(Аутро)**
Япраҡ...
Имән...
Япраҡ...
Саған...
Боҫтайҙар...
Мунсала...
Ҡыҙыналар...
Ә беҙ...
Улар менән...
Бергә...
Саф...
Һау...
Мәңгегә...