МӘҺӘББӘТ ЙЫРЫ -ПЕСНЯ О ЛЮБВИ

**(Куплет 1)**
О, как трель соловья
В майской мгле
Заливает душу до темна!
Не успокаивает.
Не убаюкивает.
А наполняет.
Переполняет.
Выплёскивается через край.

И некуда деть эту полноту,
Кроме как в песне,
Которую никто не слышит,
Кроме тебя и меня.

**(Припев)**
Всё шепчет:
«Живи! Гори! Делись!»
Пока весна
Зелёным пламенем пьяна.
Пьяна не от вина,
От самой себя.
От того, что не может сдержать
Эту силу,
Которая рвётся наружу
И просится
В каждую клетку,
В каждый вдох,
В каждое «я тебя люблю».

**(Куплет 2)**
И вот — мечты,
Что пустили корни,
Прорастают в небесных чертах.
Не на земле.
Не в быту.
Не в списке «что сделать».
В небе.

Там, где нет места суете,
Где только ты и я
И этот бесконечный простор.
Ты — как утро в ладонях зорьки.
Ты — как пламя в моих крылах.
Пламя, которое не жжёт,
А греет.
Не разрушает,
А создаёт.
Не убавляет,
А прибавляет сил.

**(Припев)**
Всё шепчет:
«Живи! Гори! Делись!»
Пока весна
Зелёным пламенем пьяна.
Пьяна не от вина,
От самой себя.
От того, что не может сдержать
Эту силу,
Которая рвётся наружу
И просится
В каждую клетку,
В каждый вдох,
В каждое «я тебя люблю».

**(Куплет 3)**
Я вспоминаю,
Как мы встретились.
Не в толпе.
Не на шумной улице.
Не в суете.
А там,
Где небо встречается с землёй,
Где закат разливается золотом,
Где тишина говорит громче слов.

Ты шла по тропинке,
И ветер играл с твоими волосами.
И я понял:
Это — не случайность.
Это — тот самый час.
Святой и хрупкий,
Как роса на стебле любви.
Не удержать.
Не сохранить.
Только пережить,
Затаив дыхание,
Боясь спугнуть.
Боясь, что это сон,
Который прервётся
С первым лучом солнца.

**(Припев)**
Всё шепчет:
«Живи! Гори! Делись!»
Пока весна
Зелёным пламенем пьяна.
Пьяна не от вина,
От самой себя.
От того, что не может сдержать
Эту силу,
Которая рвётся наружу
И просится
В каждую клетку,
В каждый вдох,
В каждое «я тебя люблю».

**(Бридж)**
Волна несёт —
Не спросит «куда?» —
То лаской.
То буйством.
То тьмой.
Я тону в тебе,
Как в водах Иордана,
Чтоб воскреснуть —
И снова нырять за тобой.

Не боясь.
Не оглядываясь.
Не сомневаясь.
Потому что без тебя —
Не жизнь,
А ожидание.
А с тобой —
Даже смерть не страшна.

**(Припев)**
Всё шепчет:
«Живи! Гори! Делись!»
Пока весна
Зелёным пламенем пьяна.
Пьяна не от вина,
От самой себя.
От того, что не может сдержать
Эту силу,
Которая рвётся наружу
И просится
В каждую клетку,
В каждый вдох,
В каждое «я тебя люблю».

**(Финал)**
О, половинка!
Без тебя —
Как песня без лада.
Как сад без роз.
Без тебя и рай — не рай.
А вечность —
Лишь сон у холодных звёзд.

Я беру твою руку.
Я смотрю в твои глаза.
И я знаю:
Мы — не случайность.
Мы — тот самый смысл,
Который искали всю жизнь.
Мы — тот самый ответ,
Который не могли найти.

И мы нашли друг друга.
В этой майской мгле.
В этой соловьиной трели.
В этом зелёном пламени весны.

Ты — моя весна.
Ты — моя песня.
Ты — моя жизнь.
Без тебя — пустота.
С тобой — всё.

И я не хочу ничего другого.
Только тебя.
Только нас.
Только этот сад,
Эту ночь,
Эту трель,
Которая звучит в наших сердцах.
Навсегда.

**МӘҺӘББӘТ ЙЫРЫ**

**(1-се куплет)**
Эй, һандуғас һайрауы
Май томанда
Йәнде ҡараңғыға тиклем тултыра!
Тынысландырмай.
Йоҡлатмай.
Ә тултыра.
Артыҡ тултыра.
Сиктән аша сыға.

Һәм был тулылыҡты ҡуяһы ер юҡ,
Йырҙан башҡа,
Уны бер кем дә ишетмәй,
Һинән һәм минән башҡа.

**(Ҡушымта)**
Барыһы ла шыбырлай:
«Йәшә! Ян! Бүлеш!»
Яҙ әлегә
Йәшел ялҡындан иҫерек.
Шараптан иҫерек түгел,
Үҙенән үҙе.
Тота алмағандан
Был көстө,
Ул тышҡа ынтыла
Һәм һорай
Һәр күҙәнәккә,
Һәр һулышҡа,
Һәр «мин һине яратам»ға.

**(2-се куплет)**
Һәм бына — хыялдар,
Тамыр ебәргәндәр,
Күк һыҙаттарында үҫә.
Ерҙә түгел.
Көнкүрештә түгел.
«Нимә эшләргә» исемлегендә түгел.
Күктә.

Унда, ҡайҙа әүрәтәлеккә урын юҡ,
Ҡайҙа бары тик һин һәм мин
Һәм был сикһеҙ киңлек.
Һин — таңдың усындағы иртә кеүек.
Һин — минең ҡанаттарымдағы ялҡын.
Ялҡын, ул яндырмай,
Ә йылыта.
Емермәй,
Ә булдыра.
Көсөмдө кәметмәй,
Ә өҫтәй.

**(Ҡушымта)**
Барыһы ла шыбырлай:
«Йәшә! Ян! Бүлеш!»
Яҙ әлегә
Йәшел ялҡындан иҫерек.
Шараптан иҫерек түгел,
Үҙенән үҙе.
Тота алмағандан
Был көстө,
Ул тышҡа ынтыла
Һәм һорай
Һәр күҙәнәккә,
Һәр һулышҡа,
Һәр «мин һине яратам»ға.

**(3-сө куплет)**
Мин иҫләйем,
Нисек беҙ осраштыҡ.
Күпселектә түгел.
Шаулы урамда түгел.
Әүрәтәлектә түгел.
Ә унда,
Ҡайҙа күк ер менән осраша,
Ҡайҙа ҡояш байыу алтын булып тарала,
Ҡайҙа тынлыҡ һүҙҙәрҙән ҡысҡырыраҡ һөйләй.

Һин һуҡмаҡ буйлап бара инең,
Һәм ел сәстәрең менән уйнай ине.
Һәм мин аңланым:
Был — осраҡлы түгел.
Был — шул сәғәт.
Изге һәм нәфис,
Мөхәббәт һабағындағы ысыҡ кеүек.
Тота алмайһың.
Һаҡлай алмайһың.
Тик кисерәһең,
Һулышты туҡтатып,
Ҡурҡып ҡыуып ебәреүҙән.
Ҡурҡып, был төш,
Ул өҙөләсәк
Ҡояштың беренсе нуры менән.

**(Ҡушымта)**
Барыһы ла шыбырлай:
«Йәшә! Ян! Бүлеш!»
Яҙ әлегә
Йәшел ялҡындан иҫерек.
Шараптан иҫерек түгел,
Үҙенән үҙе.
Тота алмағандан
Был көстө,
Ул тышҡа ынтыла
Һәм һорай
Һәр күҙәнәккә,
Һәр һулышҡа,
Һәр «мин һине яратам»ға.

**(Бридж)**
Тулҡын алып китә —
«Ҡайҙа?» тип һорамай —
Бер иркәләү.
Бер ҡотороу.
Бер ҡараңғылыҡ.
Мин һиндә батам,
Иордан һыуҙарында кеүек,
Терелеү өсөн —
Һәм тағы һинең артыңдан сумырға.

Ҡурҡмайынса.
Артыма ҡарамайынса.
Шөбһәләнмәйенсә.
Сөнки һинһеҙ —
Тормош түгел,
Ә көтөү.
Ә һинең менән —
Хатта үлем ҡурҡыныс түгел.

**(Ҡушымта)**
Барыһы ла шыбырлай:
«Йәшә! Ян! Бүлеш!»
Яҙ әлегә
Йәшел ялҡындан иҫерек.
Шараптан иҫерек түгел,
Үҙенән үҙе.
Тота алмағандан
Был көстө,
Ул тышҡа ынтыла
Һәм һорай
Һәр күҙәнәккә,
Һәр һулышҡа,
Һәр «мин һине яратам»ға.

**(Финал)**
Эй, ярты!
Һинһеҙ —
Йыр көйһөҙ кеүек.
Розаһыҙ баҡса кеүек.
Һинһеҙ йәннәт тә йәннәт түгел.
Ә мәңгелек —
Һалҡын йондоҙҙар янындағы төш кенә.

Мин ҡулыңды алам.
Мин күҙҙәреңә ҡарайым.
Һәм мин беләм:
Беҙ — осраҡлы түгел.
Беҙ — шул мәғәнә,
Уны ғүмер буйы эҙләнек.
Беҙ — шул яуап,
Уны таба алманыҡ.

Һәм беҙ бер-беребеҙҙе таптыҡ.
Был май томанда.
Был һандуғас һайрауында.
Был яҙҙың йәшел ялҡынында.

Һин — минең яҙым.
Һин — минең йырым.
Һин — минең тормошом.
Һинһеҙ — бушлыҡ.
Һинең менән — барыһы.

Һәм мин башҡа бер нәмә лә теләмәйем.
Тик һине.
Тик беҙҙе.
Тик был баҡсаны,
Был төндө,
Был һайрауҙы,
Ул йөрәктәребеҙҙә яңғырай.
Мәңгегә.