ҺҮҘҘӘР - БЕЗ СЛОВ

СЛОВА

Слова не так уж и много значат.
Их говорят, чтоб скрыть молчанье.
Их говорят, чтоб не сказать.
Их говорят, чтобы казаться.

Слово — как дым.
Кружится, тает.
Сказал — и нет его.
А то, что было до слова,
Осталось.

Молчание — тяжелее.
Оно не тает.
Оно лежит,
Как камень на груди.
И давит.
И не отпускает.

Словами можно обмануть,
Утешить,
Оттолкнуть,
Приблизить.
Словами можно всё.
И ничего.

Потому что главное —
Не в словах.
Главное — в том,
Что за ними.
Или вместо них.

А если за словами пусто —
То и слова пусты.
Как звон монеты
В чужом кармане.

**ҺҮҘҘӘР**

Һүҙҙәр әллә ни күпте аңлатмай.
Улар тынлыҡты йәшерер өсөн әйтелә.
Улар әйтмәҫ өсөн әйтелә.
Улар күренер өсөн әйтелә.

Һүҙ — төтөн кеүек.
Әйләнә, ирей.
Әйттең — һәм юҡ ул.
Ә һүҙҙән алда булғаны —
Ҡалды.

Тынлыҡ — ауырыраҡ.
Ул иремәй.
Ул ята,
Күкрәктә таш кеүек.
Һәм баҫа.
Һәм ебәрмәй.

Һүҙҙәр менән алдай була,
Йыуата,
Этәреп ебәрә,
Яҡынлаштыра.
Һүҙҙәр менән барыһы ла була.
Һәм бер нәмә лә.

Сөнки иң мөһиме —
Һүҙҙәрҙә түгел.
Иң мөһиме — уларҙың артындағы.
Йәки уларҙың урынына булған.

Ә әгәр һүҙҙәр артында бушлыҡ —
Ул саҡта һүҙҙәр ҙә буш.
Ят кешенең кеҫәһендә
Тәңкә сыңы кеүек.