КҮК ҠАНАТЛЫ ҠОШ - ЯСТРЕБ СИЗОКРЫЛЫЙ

Ястреб сизокрылый в небе кружит,
Тень его скользит по спелой ржи.
Он не ищет ни гнезда, ни друга —
Только высь, где ветер да межи.

Перья отливают сизым дымом,
Взгляд — как два осколка из свинца.
Он летит один, никем не зримый,
От начала мира до конца.

Не орёл, что славится величьем,
Не сокол, что падает с небес.
Ястреб — тот, кто реет над обычаем,
Тот, кто знает цену и предел.

Крылья — как распахнутые дали,
Клюв — как продолжение костей.
Все его дороги — в сизой шали,
Все его печали — без вестей.

Он не просит ни любви, ни крова,
Не слагает песен о былом.
Ястреб сизокрылый — это слово,
Что летит над миром, как псалом.

Где-то там, внизу, бегут дороги,
Где-то там, внизу, шумит трава.
А ему — лишь небо, лишь пороги
Ветра, да безмолвная молва.

Ястреб сизокрылый, сын простора,
Брат дождя, и снега, и зари.
Ты летишь — и нет тебе укора,
Ты летишь — и всё внутри горит.

Не поймать, не окольцевать, не смерить,
Не упрятать в клетку, в терем, в плен.
Ястреб сизокрылый — это верить,
Это — быть свободным без измен.

И когда однажды тень растает
Над полями, скошенными в срок,
Ястреб сизокрылый вновь взлетает —
Он не умирает. Он — урок.

**КҮК ҠАНАТЛЫ ҠОШ**

Күк ҡанатлы ҡош күктә әйләнә. Уның күләгәһе беҫкән арыш өҫтөндә тая. Ул оя ла эҙләмәй, дуҫ та эҙләмәй. Уға тик бейеклек кәрәк — ел һәм сиктәр генә.

Ҡанаттары күк төтөн булып ялтырай. Ҡарашы — ике ҡурғаш ватығы. Ул яңғыҙ оса, бер кем күрмәй. Донъя башынан аҙағына тиклем. Бөркөт түгел, бөйөклөк менән данланған. Шоңҡар түгел, күктән йығылған. Ҡош — ғөрөф-ғәҙәт өҫтөндә ҡалҡыусы. Хаҡ һәм сик ҡиммәтен белгән.

Ҡанаттары — асылған киңлектәр кеүек. Суҡышы — һөйәктәрҙең дауамы. Бөтә юлдары — күк шәлендә. Бөтә ҡайғылары — хәбәрһеҙ. Ул мөхәббәт тә, йорт та һорамай. Үткән тураһында йырҙар ҙа һалмай. Күк ҡанатлы ҡош — был һүҙ, ул донъя өҫтөндә псалом кеүек оса.

Ҡайҙалыр аҫта юлдар йүгерә. Ҡайҙалыр аҫта үлән шаулай. Ә уға — тик күк, тик ел буҫағалары, һәм өндәшмәҫ хәбәр генә. Күк ҡанатлы ҡош, киңлек улы, ямғыр, ҡар һәм таң ҡустыһы. Һин осаһың — һәм һиңә ғәйеп юҡ. Һин осаһың — һәм эсеңдә барыһы яна.

Тоталмай, балдаҡталмай, үлсәнмәй. Клеткаға, теремға, әсирлеккә йәшеренмәй. Күк ҡанатлы ҡош — был ышаныу. Был — үҙгәрешһеҙ ирекле булыу. Һәм бер ваҡыт күләгә иреп бөткәс, ваҡытында сабылған баҫыуҙар өҫтөндә, күк ҡанатлы ҡош тағы күтәрелә. Ул үлмәй. Ул — дәрес.

---

Күк ҡанатлы ҡош күктә әйләнә,
Күләгәһе беҫкән арыш өҫтөндә тая.
Ул оя ла, дуҫ та эҙләмәй —
Тик бейеклек, ел һәм сиктәр генә.

Ҡанаттары күк төтөн булып ялтырай,
Ҡарашы — ике ҡурғаш ватығы.
Ул яңғыҙ оса, бер кем күрмәй,
Донъя башынан аҙағына тиклем.

Бөркөт түгел, бөйөклөк менән данланған,
Шоңҡар түгел, күктән йығылған.
Ҡош — ғөрөф-ғәҙәт өҫтөндә ҡалҡыусы,
Хаҡ һәм сик ҡиммәтен белгән.

Ҡанаттары — асылған киңлектәр кеүек,
Суҡышы — һөйәктәрҙең дауамы.
Бөтә юлдары — күк шәлендә,
Бөтә ҡайғылары — хәбәрһеҙ.

Ул мөхәббәт тә, йорт та һорамай,
Үткән тураһында йырҙар ҙа һалмай.
Күк ҡанатлы ҡош — был һүҙ,
Ул донъя өҫтөндә псалом кеүек оса.

Ҡайҙалыр аҫта юлдар йүгерә,
Ҡайҙалыр аҫта үлән шаулай.
Ә уға — тик күк, тик ел буҫағалары,
Һәм өндәшмәҫ хәбәр генә.

Күк ҡанатлы ҡош, киңлек улы,
Ямғыр, ҡар һәм таң ҡустыһы.
Һин осаһың — һәм һиңә ғәйеп юҡ,
Һин осаһың — һәм эсеңдә барыһы яна.

Тоталмай, балдаҡталмай, үлсәнмәй,
Клеткаға, теремға, әсирлеккә йәшеренмәй.
Күк ҡанатлы ҡош — был ышаныу,
Был — үҙгәрешһеҙ ирекле булыу.

Һәм бер ваҡыт күләгә иреп бөткәс
Ваҡытында сабылған баҫыуҙар өҫтөндә,
Күк ҡанатлы ҡош тағы күтәрелә —
Ул үлмәй. Ул — дәрес.